دخترانه

خواستم عشق رو تو دستام بگيرم ولي جا نشد

پس گذاشتمش تو جيبم ولي جا نشد

در كمد رو باز كردم ولي جا نشد

تصميم گرفتم ببرمش تو اتاق ولي جا نشد

بنابراين يه خونه براش گرفتم ولي جا نشد

با خودم گفتم : يه باغ ! آره ! ولي جا نشد

حتما توي كره ي زمين جا ميشه ولي جا نشد

پس گذاشتمش توي قلبم , حالا ديگه جاش خوبه خوبه

تازه مي فهمم اين كه دل آدم مي تونه از دنيا هم بزرگتر باشه ؟؟؟!!!

آسمون چيه دوباره؟    كم آوردي باز ستاره؟     اشك نريز بخند دوباره     انگاري بازم بهاره

مي دونم اگر بباري سبكت مي كنه اما     به خدا فايده نداره امشبو باش تنهاي تنها

من پيشت مي مونم     تا صبح باهات مي خونم     ببار اي مهربونم

حالا كه سپيده سر زد...

در سجادتو باز كن     گل سرخشو بو كن     اشكاي گونتو پاك كن     بشين و براش دعا كن

كه اي خداي آسمونم هميشه باهاش بمونم...

ديروز را با تو گذراندم و تا امروز را با خاطرات ديروز و حال , امروز , ديروزي دگر بود تا با خاطراتش فرداها را بگذرانم به انتظار ديروزي ديگر.

هرگاه دفتر محبت را ورق زدي

                               هرگاه در زير پايت صداي خش خش برگ ها را حس كردي

وهرگاه در ميان ستارگان آسمان

                                تك ستاره اي پرنور ديدي

ياد شبی پاييزي بيفت كه سرم روي شانه هايت بود و پرسيدي كدام ستاره را بيشتر دوست داري ؟ و من پرنورترين و بزرگترين را نشان دادم و همان لبخند زيبا روي لبانت نقش بست...

آري , به خاطرات گوش بده تا صداي تپش لحظه ها را باور كني

انگار در اوج سكوت عاشقانه فرياد مي زنند:

   دوستت دارم مهربانم

عشق يعني خاطرات بي غبار دفتري از شعر و از عطر بهار عشق

يعني يك تمنا , يك نياز زمزمه از عاشقي با سوز و ساز عشق يعني

 چشم خيس مست او زير باران دست تو در دست او عشق يعني

مات از يك نگاه غرق در گلبوسه تا وقت پگاه عشق يعني عطر

خجالت ....شور عشق گرمي دست تو در آغوش عشق  ...  عشق يعني

 "بي تو هرگز ...پس بمان " تا سحر از عاشقي با او بخوان عشق

يعني هر چه داري نيم كن از برايش قلب خود تقديم كن 

به دیدارم بیا هر شب

در این تنهائی تنها وتاریک خدا مانند

دلم تنگ است

بیا ای روشن ای روشنت از لبخند

شبم را روز کن درزیر سرپوش سیاهیها

دلم تنگ است

بیا بنگر ،چه غمگین وغریبانه

دراین ایوان سرپوشیده ؛وین تالاب مالامال

دلی خوش کرده ام با این پرستوها وماهیها

واین نیلوفر آبی واین تالاب مهتابی

بیا؛ای همگناه من دراین برزخ

بهشتم نیز وهم دوزخ

به دیدارم بیا ای هم گناه من؛ای مهربان بامن؛

که اینان زود می پوشند رودخوابهای بی گناهیها

ومن میمانم وبیداد وبی خوابی

...شب افتاده است ومن تنها وتاریکم

ودر ایوان ودرتالاب من دیر ست

در خوابند

پرستوها وماهیها با من!

                                                          بیا ای یاد مهتابی! 

دقايقي تو زندگي هستن كه دلت براي كسي اونقدر تنگ ميشه كه ميخواي اونو از رويات بیرون

 بكشي و تو دنياي واقعي بغلش كني . دوست دارم همش تو توهم باشم و زندگی کنم

ولی افسوس ...

سوگند به جز حضور تو ...

 هیچ چیز این جهان بی کرانه را جدی نگرفته ام

حتی عشق را ...                              

   "  باور ندارم  "

 جز یاد عزیزت ..

.کسی همسفرم نیست ...

خیلی وقته  که میدونم  یه کسی تو لحظهاته... واسه به تو  رسیدن مثه سایه پابه پاته .بار عشقم نمیشه حتی رو کوهم بزاری من  که تک سوار دنیام واسه عاشق سواری

 بی تو من  یه بی پناهم  تو  قشنگترین  پنهای دستامو بزار تو  دستات لحظه دل بیقراری

باورم کن بی تو تنهام  تو نباشی سر به دنیام   بزار ادما بدونندستامو بگیر تو عاشقم عاشقی رسوا

                              باروم کن بیتو  تنهام.... 

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

من رفته بودم کربلا و نجف و کاظمین

جااااااااااااااااااااااااای همتون خالی خیلی خوش گذشت

واسه همه دعا کردم

دوستون داررررررررررررررررررم

کربلا:

نجف:

کاظمین:

            وقتی حضور چشمانت نیست

                                                    چه فایده ای برای من...

می نویسم ، می نویسم این بار هم از دل تنگم ، از غصه های درونم ، از درد هجر نبودنت

 که ذره ذره وجودمو از درون آب میکنه .

می نویسم از گریه های شبانم ، از قلب زجر کشیدم که جز یاد تو ، نام تو و ذکر تو چیزه دیگه ای توش نیست .

خیلی دلم برات تنگ شده ، برای صدات ، خنده هات ، نگاه کردنت ، خانوم گفتنت و خلاصه

برای تمام خاطرات با تو بودن .

خیلی زندگی بی رحمه ، خیلی نامرده واقعا که سنگدله .آخه چطور تونست این کار رو با من بکنه .

دلم واسه خودم میسوزه که چه بی صدا خاموش شدم و برای تو که چه بی صدا خودت رو اسیر یه زندگی مترسکی کردی ...

دلم واسه این همه سال دوست داشتن و پاک بودن میسوزه که به آنی خرابش کردن ...

چند شبه که فکرت بی قرارم کرده و تا نیلی چشمامو خیس نکنه خوابم نمیبره .

چند شبه از خدا میخوام که یا صبح از خواب بلند نشم یا صبح که پا شم تو رو دوباره به من

داده باشه ...

میدونم واسه خدا کاری نداره ، میدونم خدا تمام بی قراریهای من و تو رو داره میبینه ولی

این وجود ناچیز من اصلا نمیتونه درک کنه که چه حکمتی تو کارشه ..

ای خدا قربون بزرگی و کرمت بشم که منه بنده ناچیز عمرا بتونم حکمتت رو درک کنم.

ولی خدا تو خودت بهتر از همه خبر داری که دارن منو میبرن . زمان زیادی نمونده . ثانیه ها

و لحظه ها به سرعت باد دارن میگذرن ، انگار اینا هم با من سر لج بازی دارن !

دیگه پس کی میخوای عشق از دست رفتم رو به من برگردونی ؟

شایدم نه ؟؟؟ شایدم دیگه اون ماله من نیست ؟؟؟

 ولی نــــــــــــــــــــــه !!!! خدا از این شوخیها با من بنده کم صبرت نکن .

خدا خودت میدونی که الانم که زندم و نفس میشکم از درون چقدر پودر شدم .این همه

مریضی و درد همش مال این عشق نافرجامه که دوای دردش دست خودته پس بیا و هر

جور که صلاحت هست اونو درست کن.

پس فقط زنده میمونم و زندگی میکنم به امید خودت که قهاری و عالم به تمام کائنات...